ชาแดงเวอร์'s profile`•.¸¸.•´´¯`••._.• Nong D...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 26 แค่ได้รัก ก็ "เพียงพอ"
ในขณะที่เราคิดถึงคนๆ นึงตลอดเวลา
โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า... เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4... และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า.... ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้ว โปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้... ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม "การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยาม ที่คุณได้สบตาเค้า กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า อันไหนมันหนักหนากว่ากัน *อย่าโทษตัวเอง ที่มาเจอเค้าสายเกินไป... *อย่าโทษเค้าที่ไม่มีใจให้... *อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกัน แต่แค่ใจเราไม่ตรงกัน
ถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ... แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป... ยิ้มให้กับโชคชะตา ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้ม ของเค้าไว้คนเดียว คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น ให้กลายเป็นวันที่สดใส เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?
ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคน ที่เค้ารักมากที่สุด นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก ...อย่างจริงใจ...
July 15 คำพูด 3 คำที่ผู้ชายกลัวที่สุดคำพูด 3 คำที่ผู้ชายกลัวที่สุด1. อ ะ ไ ร ก็ ไ ด้ - W h a t e v e r
June 09 10 คำถามสมัครงาน
March 25 เธอน่ารัก...ฉันจึงอดใจไม่ไหว
อ๊ะ อ๊ะ . . . ฉันรู้นะเธอคิดอะไร
ก็เธอน่ะ . . . น่ารักซะขนาดนั้น
อย่างเธอ . . . มันต้องยกให้ทั้งใจ
แปลกมั้ยที่คนเราชอบ...
แปลกมั้ย. . .  ที่วันเกิดเราพ่อแม่ดีใจที่สุด แต่เราไปทานข้าวกับคนอื่นแปลกมั้ย. . . ที่คุณเลี้ยงข้าวเพื่อนตอนรับปริญญา แต่คุณไม่ได้เลี้ยงคนที่ส่งคุณเรียนจนจบปริญญาแปลกมั้ย. . . ที่บางวันตื่นมา พร้อมกับคนที่รู้จักกันไม่ถึง 1 วันแปลกมั้ย. . . ที่เรารักเพื่อนที่เคยเลี้ยงข้าวเราเพียง 1 มื้อ แต่เรากลับไม่เคยส่งเงินให้กับคนที่เลี้ยงเรามา 20 กว่าปีแปลกมั้ย. . . ที่เรารักใครบ้างคนที่ไม่กล้าแม้แต่จะจับกางเกงในของเรา แต่เรากลับเบื่อเสียงเตือนของคนที่ล้างก้นให้เราได้มากกว่า 3 ปีแปลกมั้ย. . . ที่เพื่อนโทรมาชวนเราเวลาไหนเราก็ออกไป แต่พ่อแม่จะมาหาเรากลับบอกว่าไม่ว่างแปลกมั้ย. . . ที่คุณทำอะไรได้ทุกๆ อย่าง เพื่อใครบางคน แต่ไม่เคยทำสิ่งที่พ่อแม่คุณแอบดีใจแปลกมั้ย. . . ที่คุณต้องพูดจาเพราะๆ เพื่อให้เค้ายอมรับ แต่ไม่เคยพูด "ครับ. . .ค่ะ" กับพ่อแม่คุณเลยความรัก คือ ความวุ่นวาย
...เมื่อมีความรักจะทำให้คุณทำตัวไม่ถูก แรกเริ่มมีรัก... คุณอยากให้เขามองคุณยิ่งกว่าใคร ความเป็นตัวของคุณเองเริ่มหดหาย... …เวลาที่ได้คุยกับเขาคุณจะวางตัว ...เมื่อคุณผิดหวัง… สิ่งรอบข้างดูเลวร้ายกว่าเมื่อก่อน นี่แหละความวุ่นวายของความรัก อย่าบอกว่า . . .รักใครเท่ากัน
โดยปกติ คนเรา . . . มีใจเดียว
แต่ละคน . . . ก็มีหน้าที่ ความสำคัญ . . . แตกต่างกันไป
เช่นกัน . . . ทุกคนก็อยากมีที่ยืน . . .
อย่าบอกว่า . . .
“มิตรภาพ . . . ความรัก” เลือกอะไรดี?
“มิตรภาพ” กับ “ความรัก”
บางคน . . .คงเลือก ที่จะเก็บมิตรภาพไว้
"มิตรภาพ" ก็สำคัญ "ความรัก" ก็ไม่อาจทิ้งได้
แอบรักทั้งที่เธอไม่รู้
แอบรักทั้งที่เธอไม่รู้ แอบฝากสายลมกระซิบรัก แอบปกปิดทุกสิ่งไว้ในใจ March 18 การรอคอย...เป็นเรื่องที่ทรมานมากการรอคอย...เป็นเรื่องที่ทรมานมาก ...โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน หรือรอคอยสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น..มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง และเข็มนาฬิกา ก็เดินช้าอีกเป็นเท่าตัว... ...จากเวลาที่นานอยู่แล้ว...ยิ่งนานกว่า และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น ก็มีตัวเเปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ... ...เพราะคนทุกคนมีพื้นฐานของความเหงา และโดดเดี่ยวอยู่ในตัวเอง พอๆกับความอ่อนไหว เป็นโอกาสดีที่จะใช้ระยะห่างเป็นเครื่องวัดความรู้สึก พิสูจน์ความเข้มเเข็งของความรัก วัดการกระทำ...ความเสมอต้น เสมอปลาย และความอดทน ...ด้วยเงื่อนไขแห่งความลำบากของการเวลา แล้วตัดสินใจว่า...การรอคอย จะคุ้มค่าหรือไม่ ...การอยู่ห่างกัน... ...จึงจำเป็นต้องพิสูจน์กันด้วยความเข้มแข็ง ต่างคนต่างต้องทำให้หัวใจเข้มแข็งกับอารมณ์ต่างๆ ที่คอยรบกวนและคอยชักจูงออกนอกลู่นอกทาง เพราะมันไม่ใช่เรื่องง่าย...ที่วันหนึ่งเราพบว่า คนคนหนึ่ง คือคนที่ชีวิตเราตามหามาตลอด และใครสักคนที่เป็นได้อย่างที่เราฝัน มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ และคนที่จะฝ่าฟันความบีบคั้นแห่งการรอคอย กลับมาหาเราได้...ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดา... เพราะฉะนั้น ย่อมหมายถึง ความรู้สึกที่เขามีอยู่ก็คงไม่ธรรมดา และคนๆนั้นก็ย่อมควรแค่ แก่การรอคอย... เวลาที่ชาวประมงเลี้ยงหอยมุก จะต้องใช้เวลาเนิ่นนาน และสามารถรอได้อย่างไม่น่าเชื่อ เพราะเขารู้ว่า เมื่อไหร่ถึงเวลา ที่มุกสามารถนำมาร้อยเป็นสายสร้อยได้ ย่อมเกิดค่ามหาศาล ...ชีวิตจึงจำเป็นต้องรอคอยใครสักคนให้ได้ หากรู้ว่าเป็นใครสักคน ...ที่มีค่าพอให้รอคอย... March 08 ต้นแอปเปิ้ลกับเด็กน้อย นานมาแล้ว มีต้นแอปเปิ้ลใหญ่ต้นหนึ่งและก็มีเด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ คนนึงชอบเข้ามาอยู่ใกล้ ๆ และเล่นรอบ ๆ ต้นไม้นี้ทุก ๆ วัน เขาปีนขึ้นไปบนยอดของต้นไม้ และก็กินผลแอปเปิ้ล และก็นอนหลับไปภายใต้ร่มเงาของต้นแอปเปิ้ล เขารักต้นไม้และต้นไม้ก็รักเขา เวลาผ่านไป เด็กน้อยโตขึ้นและเขาไม่มาวิ่งเล่นรอบ ๆ ต้นไม้ทุกวันอีกแล้ว วันหนึ่งเด็กน้อยกลับมาหาต้นไม้ เด็กน้อยดูเศร้า "มาหาฉันและมาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นไม้ถาม "ฉันไม่ใช่เด็กเล็ก ๆ แล้วนะ ฉันไม่อยากเล่นรอบ ๆ ต้นไม้อีกแล้ว ฉันต้องการของเล่น ฉันอยากได้เงินไปซื้อของเล่น" เด็กน้อยตอบ "แต่ฉันไม่มีเงินจะให้...เก็บลูกแอปเปิ้ลของฉันไปขายสิ เพื่อเอาเงินไปซื้อของเล่น" ต้นไม้ตอบ เด็กน้อยตื่นเต้นมาก เขาเก็บลูกแอปเปิ้ลไปหมด และจากไปอย่างมีความสุข... หลังจากเขาเก็บลูกแอปเปิ้ลไปหมดแล้ว เขาไม่กลับมาหาต้นไม้อีกเลย ต้นไม้ดูเศร้า... วันหนึ่งเด็กน้อยกลับมา เขาดูโตขึ้น ต้นไม้รู้สึกตื่นเต้นมาก "มาหาฉัน มาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นไม้ถาม "ฉันไม่มีเวลามาเล่นหรอก ฉันมีครอบครัวแล้วฉันต้องทำงานเพื่อครอบครัวของฉันเอง เราต้องการบ้าน ช่วยฉันได้ไหม" "แต่ฉันไม่มีบ้าน... ตัดกิ่งก้านของฉันไปสิ... เอาไปสร้างบ้าน" ดังนั้น เด็กน้อยตัดกิ่งก้านทั้งหมดของต้นไม้ไปและจากไปอย่างมีความสุข อีกครั้งที่ต้นไม้ถูกทิ้งให้เดียวดายและเศร้า.. วันหนึ่งในฤดูร้อน เด็กน้อยกลับมาต้นไม้ดีใจมาก "มาหาฉัน มาเล่นกับฉันเหรอ" ต้นไม้ถาม "เปล่า ฉันรู้สึกผิดหวังกับชีวิต และเริ่มแก่ขึ้น ฉันอยากแล่นเรือไปพักผ่อนไกล ๆ ให้เรือฉันได้ไหม" "ใช้ลำต้นของฉันได้ เอาไปสร้างเรือ เพื่อหนูจะได้แล่นเรือไปและมีความสุข" ต้นไม้ตอบ ดังนั้นเด็กน้อยตัดลำต้นของต้นไม้ไปสร้างเรือ เขาล่องเรือไปและไม่เคยกลับมาอีกเลย หลายปีผ่านไป ในที่สุดเด็กน้อยกลับมา "ฉันเสียใจเด็กน้อย ฉันไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ไม่มีผลแอปเปิ้ลให้..." "ฉันไม่มีฟันจะกินแล้ว" "ฉันไม่มีลำต้นให้ปีนอีกแล้ว" "ฉันปีนไม่ไหวแล้ว ฉันแก่แล้ว" เด็กน้อยตอบ "ฉันไม่มีอะไรเหลือให้อีกแล้ว สิ่งเดียวที่เหลือ มีเพียงรากที่กำลังจะตาย" "ตอนนี้ฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว แค่อยากได้ที่พักพิง ฉันเหนื่อยมาหลายปีแล้ว" "รากของต้นไม้แก่ ๆ จะเป็นที่พักพิงของหนูได้... มาสินั่งลงข้าง ๆ ฉัน...หลับให้สบาย..." เด็กน้อยนั่งลงข้าง ๆ ต้นไม้ดีใจ... ยิ้ม... น้ำตาไหล... นี่เป็นเรื่องสำหรับทุก ๆ คน ต้นไม้ในเรื่องคือพ่อแม่ เมื่อเราเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ เรารักที่จะเล่นกับพ่อแม่... เมื่อเราโตขึ้นเราทอดทิ้งพ่อแม่ และกลับมาหาท่านเมื่อเราต้องการบางสิ่งบางอย่าง หรือเมื่อเรามีปัญหา ไม่ว่าอย่างไร พ่อและแม่ของเราก็จะอยู่และให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ท่านทำได้ หลังเพียงเรามีความสุข คุณอาจจะคิดว่า "เด็กน้อย" ในเรื่องโหดร้าย แต่นั่นคือความจริงที่สะท้อนให้เห็นว่าพวกเราทำกับท่านอย่างไร ...แล้วต้นไม้ของคุณล่ะ...เด็กน้อย... February 22 ความคิดถึง แต่ไม่เคยถึงการที่เราได้คิดถึงได้พูดคุยกับใครคนหนึ่ง เราว่ามันไม่ใช่เรื่องยาก แต่การที่เราจะเข้าใจถึงความรู้สึกนี่สิ มันเป็นเรื่องที่เข้าใจยากมากๆ ลองคิดดู สมมุติว่า เราได้คุยกับใครสักคนหนึ่งทางโทรศัพท์ เป็นเวลา 1 ปี แล้วอยู่ๆคนๆนั้นเกิดหายไป คุณจะรู้สึกอย่างไร มันอาจะเป็นแค่คนโดนทิ้งมา แล้วหาความสุขใส่ตัวเอง แล้วก็หายไป แล้วเค้าไม่เคยคิดไม่เคยเลยแม้สักครั้งที่จะมาคิดบ้างว่าอีกฝ่ายหนึ่งจะรู้สึกยังไง ในความคิดเรานะมันรู้สึกว่าโหดร้ายมากกับการที่เราจะกลับไปใช้ชีวิตที่ไม่มีหลักเหมือนเดิมรู้สึกได้เลยว่า หันไปทางไหนก็รู้สึกว่ามืด ขอบคุณที่มาอ่าน blogของเรานะมีโอกาส จะมาถ่ายทอดความรู้สึกใหม่
February 15 มาบอก!!! เมื่อคืนไปร้องคาราโอเกะมา มีเรา ยิมส์ ไอซ์ นุ้ย แล้วก็ป้าอีกคนแต่ป้ากลับเร็วอะ
เลยร้องแหกปากอยู่แค่สี่คนเอง ก็สนุกดีนะไปน้อยแต่ก็สนุก สนุกในอารมณ์ของตัวเอง อิอิ พอร้องไปได้สักพัก สั่งอาหงอาหารมากิน เกิดเรื่องอีก ไอไอซ์ดั้นคันทั้งตัวทั้งหัวแล้วในหูด้วย ตลกอะ
ท่ามันคันแล้วร้องเพลงไปด้วย ฮาจัง เราเลยสงสารเพื่อนไม่ไหว เลยชวนกันกลับ ช่วงกลับมันช่วงประมาณจะสี่ทุ่มเองหนะ เพิ่งปลดปล่อยได้นิดเดียว เฮ้อ! แต่ไม่เป็นไรชีวิตเพื่อนสำคัญกว่า 555+
..................................................................................................................................................................................................................
เห็นมะ เราให้ความสุขในวันวาเลนไทน์กับเพื่อน
มีความสุขเหมือนกันนะ ใครไม่มีแฟนลองทำแบบนี้ดู
น่าสนใจเหมือนกัน อิอิ February 13 วาเลนไทน์ นี่ๆๆ วันวาเลนไทน์ไปไหนกับใครบ้างอะบอกเรามั่งดิแต่เราไปกับเพื่อนๆๆละ ให้เวลากับเพื่อนๆๆในวันวาเลนไทน์
วันแห่งความรัก
 เราจะไปร้องคาราโอเกะกะเพื่อนๆๆด้วยแหละ นัดไว้เรียบร้อยแล้ว
เราว่าต้องน่าสนุกแน่ๆๆเลย
อยู่ดีๆๆก็ได้ห้องร้องคาราโอเกะฟรี
ทามมายโชดดีอย่างนี้หว่า อิอิ
ขอให้ทุกคนมีความสุขในวันวาเลนไทน์นะคะ
ไม่ว่าจะมีความสุขกับครอบครัว กับเพื่อนๆ หรือกับแฟน
ก็ตามแต่ ขอให้ทุกคนรักกันๆๆค่ะ
แล้วจะมาบอกนะค่ะว่าไปร้องมาแล้วมันสนุกและมีความสุขมากแค่ไหน
อิอิ บะบาย February 06 ขอบคุณนะค่ะขอบคุณนะค่ะพี่บอย
อิอิ
ใกล้จะวาเลนไทน์แล้วคร่า
วันแห่งมีความสุข
เป็นยังไงกันบ้างบางคนคงจะตื่นเต้น
บางคนคงจะอยากร้องไห้
เฮ้อ!!!
คนที่ไม่มีแฟนก็อย่าคิดมากนะคร่า
แค่วันวาเลนไทน์วันเดียวอยู่ตนเดียวไม่ตายหรอก
ขนาดเจ้าของ Space ยังไม่เป็นอารายเลย 555+
เราไปได้ยินคนอื่นพูดมาว่า
คนเราทุกคนเกิดมามีคู่ครองทุกคน
แต่คนที่ยังไม่มีคู่ครองอ่ะ
ตอนนี้คู่ครองอาจจะเสียชีวิตไปแล้ว
เห็นมะ เรายังมีโอกาส
อย่าเพิ่งท้อแท้นะค่ะทุกคน
อย่าเพิ่งโหยหา
เพราะว่าความรักกำลังเดินทางมาหาเราอยู่
มันยังมาไม่ถึง
อิอิ  February 05 วันนี้เป็นวันที่ไม่ชอบเลย
|
D207941.jpg)
.gif){kind=small}
.gif)
รักใคร... ชอบใคร ก็รีบบอกเค้าไปตรงๆ จะดีกว่านะคะ อย่าปล่อยให้อาการ “แอบ” มันทำให้อะไรๆ สายเกินไปเลย... อิอิ
เฮ้อ วันนี้เพิ่งกลับมาจาก Bye Nior เหนื่อยจัง!! ได้ไข้หวัดจากปราณบุรีมาด้วย อยากพักแต่ก็ไม่ได้พัก ทำงานซะเกือบเช้าเลย เลยขี้เกียจนอน แล้วทำไมวันนี้เราอารมณ์ถึงได้เป็นแบบนั้นน้า อยู่ดีๆๆก็ร้องไห้ออกมาซะงั้น ไม่เข้าใจตัวเองเลย คุณเคยมะอยู่ดีๆก็อยากร้องไห้?
|
|
